2 czerwca 2016

Ciarki osiągnięć

Nie płaczę już w wierszach
może mnie rozczarowywać cały świat
i tak nie zdoła tego zrobić jak ja.
Czasami mogłabym tylko stać
czekając na najgorsze…

Ciarki osiągnięć
nigdy nie pozwolą
zrzucą popchną zaciągną
do dążenia…

Teraz niech proch wypalonych gwiazd się prószy.
Późna pora,
ale mogę jeszcze być
swoją kołysanką nie koszmarem.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz